klub nadzieja

Aktualności

2012-01-10T00:19:00.011-08:00

Kolejny Dzień Nowej Szansy
już za nami.

Był to wspaniały czas wypełniony świadectwami działania
Jezusa Chrystusa w życiu wielu ludzi.
Wielu także mogło po raz pierwszy usłyszeć Ewangelię i powierzyć swoje życie Bogu.

Chwała Jezusowi.

Wkrótce będzie można obejrzeć zdjęcia , posłuchać świadectw, wykładów oraz pieśni z tego wydarzenia.

ZAPRASZAMY

A przed nami:

Dni Upamiętania 9 -11 marzec 2012
Ustroń Zbór "Betel"

następnie:

Dni Trzeźwości Wisła Oaza 30 , 31marzec i 01 kwiecień 2012

organizowane przez Fundację "ELIM"

Więcej informacji na wtorkowych spotkaniach
Klubu Nadzieja.

ZAPRASZAMY

Strona Główna

2011-09-25T14:16:00.000-07:00

Witamy na oficjalnej stronie
Chrześcijańskiej Grupy Wsparcia KLUB "NADZIEJA"

Spotkania Klubu odbywają się w każdy wtorek
o godz 18.00. ul. Łukasińskiego7
w DąbrowieGórniczej. Zapraszamy.

Klub Nadzieja to grupa wsparcia stworzona dla niesienia pomocy osobom
uzależnionym i ich rodzinom. Naszym celem jest wskazanie na Ewangelię o Jezusie
Chrystusie jako na skuteczną drogę ratunku dla ludzi pragnących uwolnienia
od niszczących ich życie uzależnień od środków chemicznych (alkoholu,
narkotyków, leków, ...).

Pragniemy także nieść pomoc ludziom zagubionym,

załamanym, samotnym, odrzuconym, zniechęconym...- wszystkim, którzy stracili nadzieję.
Klub Nadzieja to grupa ludzi kiedyś załamanych i
zniszczonych, a teraz obdarzonych przez Boga nową nadzieją i nowym, pięknym życiem -chcemy się tym dzielić.

Realizujemy nasz projekt poprzez cotygodniowe, spotkania, na których każdy pragnący zmiany w swoim życiu może przyłączyć się do grupy,być jej częścią.
Praca grupy obejmuje: duszpasterstwo, rozważania biblijne,modlitwę, przygotowanie do leczenia odwykowego i życia w trzeźwości, wsparcie dla współuzależnionych członków rodziny.
Podczas spotkań realizujemy Program
"Radość z Uzdrowienia" autorstwa Johna Bakera, który jest używany z dużym powodzeniem w setkach kościołów, placówkach pomocy społecznej , zakladach karnych itp. na całym świecie.
Program ten oparty jest na Bożym Słowie, a ściślej na ośmiu błogosławieństwach Jezusa Chrystusa z Ewangelii Mateusza 5, 3-11.
Program "Radość z Uzdrowienia" odnosi się również do Programu Dwunastu Kroków AA opierając każdy etap (krok) na zabawiającej mocy Jezusa Chrystusa.

Co zapewniamy:
Bezpieczne miejsce do dzielenia się swoimi doświadczeniami.
Wsparcie.
Miejsce przynależności.
Miejsce wzajemnej troski.
Miejsce, w którym każdy Uczestnik jest obdarzony szacunkiem.
Miejsce , w którym poufność jest najwyższą normą.
Miejsce w którym możesz się uczyć.
Miejsce rozwoju i nabierania sił.
Miejsce , w którym można zdjąć maskę.
Miejsce, w którym można zmierzyć się ze zdrowymi wymaganiami i zdrowym ryzykiem.
Punkt zwrotny w twoim życiu.

Czego NIE zapewniamy:

Miejsca na samolubne kontrolowanie.
Terapii.
Miejsca na tajemnice.
Miejsca , w którym możesz umówić się na randkę.
Pogotowia ratunkowego.
Miejsca na doskonałość.
Miejsca na osądzanie.

MODLITWA O RÓWNOWAGĘ UMYSŁU.

Boże, pobłogosław mnie zdrowym rozsądkiem,

Abym akceptował rzeczy których nie potrafię zmienić,

Odwagę do zmiany tego, co zmienić umiem

I mądrością, abym umiał rozpoznać różnicę między nimi.

Żyjąc dniem dzisiejszym,

Ciesząc się każdą chwilą dnia codziennego,

Przyjmując trudności jako sposób na odnalezienie pokoju,

Przyjmując jak Jezus , ten grzeszny świat takim jakim jest,

A nie takim jakim chciałbym, aby był.

Ufając, że wyprostujesz wszystkie moje ścieżki,

Jeżeli poddam się Twojej woli,

Abym mógł być wystarczająco szczęśliwy w tym życiu

I całkowicie szczęśliwy z Tobą, na wieki, Amen.

Dzień Nowej Szansy 02.04.2011.

2011-04-06T06:21:00.000-07:00

Kolejny Dzień Nowej Szansy przeszedł do historii.

Wpisał się w nią i nasze serca jako wydarzenie Bożego poruszenia i wielkiej łaski naszego Pana. Wszystkim uczestnikom, usługującym, modlącym się o to wydarzenie, wspierającym finansami i słowem zachęty serdecznie dziękujemy.

Albowiem dobry jest Pan; Na wieki trwa łaska jego, A wierność jego z pokolenia w pokolenie.

Psalm100.5

Dzień Nowej Szansy 02.04.2011.

Trochę z atmosfery tego dnia udało nam się utrwalić w postaci filmowej , a także na zdjęciach.

Sukcesywnie będziemy umieszczać te materiały na naszej stronie .

ZAPRASZAMY

Świadectwo Bożego działania w życiu małżeństwa Ani i Sebastiana.

Dzień Nowej Szansy 02.kwiecień 2011

Kolejne świadectwo Bożej mocy .
Dzień Nowej Szansy 02.kwiecień.2011

Wigilia Zborowo - Klubowa 2011

2010-12-25T07:02:00.000-08:00

Wigilia Zborowo - Klubowa

Wspólna wigilia Społeczności Chrześcijańskiej w Dąbrowie Górniczej i Klubu Nadzieja
oraz zaproszonych gości i przyjaciół.

Wspaniały czas Bożej obecności .
Spędzony w atmosferze życzliwych ludzi ,wzbogacony przepięknym programem artystycznym w wykonaniu dorosłych i dzieci oraz pysznym jedzeniem.

Motywem przewodnim naszego spotkania był werset z Ewangelii Jana 3.16

Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Bóg Jest Miłością
Amen

Dni Opamiętania-Ustroń grudzień 2011. Świadectwo Andrzeja.

2010-12-15T07:08:00.000-08:00

Krótka wizyta w Domu Łazarza w Krakowie

2010-12-15T05:18:00.000-08:00

Dom Łazarza Kraków

Dom Łazarza w Krakowie to pełne Bożej miłości miejsce dające od wielu lat opiekę i schronienie ludziom
bezdomnym . Zapraszamy do obejrzeniu kilku zdjęć z naszej krótkiej klubowej wizyty w tym miejscu oraz odwiedzin strony tej placówki. www.dom-lazarza.org.
Wspaniała robota mieszkańców tego domu . Warto ją docenić.

Jezus powiedział : "Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. Innego przykazania, większego ponad te, nie masz." Ew.Marka 12.31

Dzień Nowej Szansy 12.11.2011. Świadectwa , pieśni, wykłady.

2010-11-21T08:50:00.000-08:00

Dzień Nowej Szansy 12.11.2011.

2010-11-15T05:38:00.000-08:00

Dzień Nowej Szansy 12.11.2011.

"Nowa Nadzieja"

2010-07-31T06:51:00.000-07:00

Stowarzyszenie Nowa Nadzieja działa od 1989 r. Powstało z inicjatywy kilku osób których połączyło wspólne pragnienie niesienia pomocy osobom uzależnionym.
Doświadczeni w zmaganiach z nałogami , uwolnieni i przemienieni w cudowny sposób przez Jezusa Chrystusa , postanowili rozpocząć prace która nie tylko przetrwała do dziś , ale przyniosła radykalne zmiany w życiu wielu ludzi i ich rodzin .

Stowarzyszenie opiera swoją działalność na pracy społecznej ogółu członków którzy mają ogromne serca aby nieść pomoc do rodzin gdzie brak Nadziei .

Pokaz slajdów pochodzi z Ewangelizacji zorganizowanej przez Stowarzyszenie która odbyła się w dniu 23 lipca 2011r obok nowej siedziby Stowarzyszenia która mieści się przy ul. Sikorskiego 7 w Dąbrowie Górniczej - Ząbkowicach.
Był to wspaniały czas dzielenia się świadectwem Bożej mocy , Bożego Słowa , pieśniami oraz głoszenia Ewangelii mieszkańcom okolicznych osiedli.

Jezus powiedział : Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.
Ew. Marka 16.15

Stowarzyszenie Nowa Nadzieja ewangelizacja w Ząbkowicach 23.07.2011

2010-07-30T09:38:00.000-07:00

Ewangelizacja Ząbkowice 23.07.2011

Dni Skupienia Ustroń 10-12 06.2011 wykłady Mirek Kozieł

2010-07-15T11:22:00.000-07:00

Piątek 10.06.2011
wykład 1

wykład2

Sobota 11.06.2011
wykład3

wykład4

Ewangelizacja

Niedziela 12.06.2011

Wycieczka Klubu Nadzieja Mirów-Bobolice 21 maj 2011

2010-06-04T00:58:00.000-07:00

Wycieczka Klubu Nadzieja Mirów-Bobolice 21 maj 2011

Dzień Nowej Szansy 29.01.2011.

2010-02-06T06:32:00.000-08:00

Dzień nowej Szansy 29.01.2011
kliknij

Profilaktyka w szkołach Fundacja Głos Ewangelii.

2009-12-01T08:25:00.000-08:00

PROFILAKTYKA ALKOHOLOWA I NARKOTYKOWA

Od 2000 roku certyfikowani instruktorzy terapii uzależnień Fundacji Głos Ewangelii, spotykają się z uczniami polskich gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, aby pomóc im w ukształtowaniu myślenia, które pozwoli uniknąć niebezpieczeństwa, związanego z uzależnieniem od narkotyków i alkoholu.

więcej na stronie Fundacji Głos Ewangelii.

Dzień Nowej Szansy 23 październik 2010

2009-11-21T10:53:00.000-08:00

Pieśni Świadectwa Wykłady.

Świadectwa

2009-11-18T09:57:00.001-08:00

ŚWIADECTWO NAWRÓCENIA ADAMA

Mam na imię Adam, mam 49 lat. Mieszkam w mieście przemysłowym na Śląsku, . Moje życie od najmłodszych lat było pełne niespodzianek..
Gdy miałem 1.5 roku, mój ojciec będąc w wojsku powiesił się, zostawiając mamę samą, bez środków do życia. Aby mnie utrzymać, mama podjęła bardzo ciężką pracę( jak na kobietę) - w hucie. Pracowała ciężko - po 12-16 godzin, nawet w niedziele - aby mi zapewnić wszystko, a tym samym wynagrodzić stratę ojca oraz moje sieroctwo. Nie zdawała sobie sprawy z tego, że brak ojca i ciągła jej nieobecność powodowały we mnie bunt. Wychowywała mnie babcia, ciotki i sąsiadki, rozpieszczając jak tylko się dało - brak silnej męskiej ręki oraz dyscypliny, a zarazem kobiece wychowanie, spowodowały, że stałem się bardzo rozpieszczonym dzieckiem.
czytaj dalej

ŚWIADECTWO NAWRÓCENIA DAMIANA
Był rok 1988. Jako 23-letni człowiek żyłem już w głębokiej depresji, nie docierało do mnie to co się dzieje wokół mnie (był to przecież okres wielkich zmian w Polsce i na świecie). Byłem zamknięty w swoim ciasnym świecie. Pisałem w tym czasie stosy koszmarnych wierszy, szkicowałem straszliwe grafiki, słuchałem najbardziej dołującej muzyki – nie piłem, nie ćpałem, ale moje psychika, moja dusza była w stanie odrętwienia, beznadziejności (jest to droga, która często kończy się samobójstwem).
czytaj dalej

Nawrócony

- Byłem lumpem, łobuzem, bandytą. Okradałem ludzi w autobusach i w pociągach. Nocowałem na dworcach, strychach i w piwnicach. Ze śmietników wygrzebywałem chleb i obgryzałem kości. Piłem wszystko, oprócz smoły i lepiku: od jaboli przez denaturat po perfumy. Wąchałem kleje, rozpuszczalniki, paliłem marihuanę. Od dziewiętnastu lat nie piję i nie palę. Jestem biznesmenem, właścicielem szkoły języków obcych - o tym, jak można wyjść z bezdomności opowiada 53-letni Mirosław Rękorajski.
czytaj dalej

O klubie NADZIEJA

2009-11-18T09:57:00.000-08:00

Chrześcijańska Grupa Wsparcia „Klub Nadzieja” istnieje w Dąbrowie Górniczej od 1994 roku. Powstała ona z inicjatywy trzech osób, których połączyło wspólne pragnienie niesienia pomocy osobom uzależnionym. Doświadczeni w walce z nałogami, uwolnieni i przemienieni w cudowny sposób przez Jezusa Chrystusa postanowili rozpocząć pracę, która nie tylko przetrwała do dziś, ale przyniosła radykalne zmiany w życiu wielu ludzi i ich rodzin.
Na przestrzeni tych lat ogromna rzesza osób uczestniczyła w programie Grupie Wsparcia oraz skorzystała z różnej formy pomocy. Wielu skrajnie uzależnionych ludzi, zostało umieszczonych w Ośrodkach Lecznictwa Odwykowego. Ci, którzy otworzyli się naprawdę Bożego Słowa i zaufali Jezusowi Chrystusowi do dzisiaj są wolni od nałogów i prowadzą przykładne i poukładane życie.
Obecnie „Klub Nadzieja” dalej się rozwija i stara się objąć swoim programem coraz szersze grono ludzi borykających się z problemem uzależnień w swoim osobistym życiu, bądź w życiu swoich bliskich. Do tego celu jest zaangażowanych wielu ludzi, którzy rozumieją co to jest nałóg i pragną szczerze pomóc tym, którzy z nałogiem chcą zerwać.

Jezus powiedział:

„I poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi.” (Jan 8:23)

Okazuje się, że poznanie prawdy w poniższych trzech aspektach ma decydujący wpływ na postawę człowieka nie tylko wobec nałogu, ale wobec całego życia.

1.Poznaj prawdę o swoim problemie
2.Poznaj prawdę o sobie
3.Poznaj prawdę o Bogu

Nagminne jest to, że ludzie posiadają fałszywy obraz problemu, z którym się zmagają, fałszywy obraz siebie oraz Boga. Taki wizerunek kreowany jest głównie przez innych ludzi, którzy mieli znaczący wpływ na ich życie, przy czym ten wpływ wcale nie musiał być pozytywny. Jeśli na przykład ktoś słyszał od rodziców tylko jedno - „ty głąbie!”, to choćby nie wiem jak był zdolny będzie posiadał fałszywy obraz siebie jako głąba. Jeśli jakieś dziecko słyszało od rodziców, czy od katechety, że jak będzie niegrzeczne to je Bóg pokara, to wyrośnie w fałszywym przekonaniu, że Bóg to okrutny sędzia i lepiej się od Niego trzymać z daleka. Takich przykładów można by podać setki. Będą one stanowiły niezbity dowód na to jak mocno zakorzeniony jest w ludziach nieprawdziwy obraz siebie i tego co ich otacza. Chcąc ten obraz jakoś poprawić sięgają po alkohol, narkotyki, hazard, pornografię, liczne związki seksualne itp. Mają nadzieję, że owe środki przyniosą ulgę i zmienią bolesny stan emocjonalny. Tymczasem kryzys się pogłębia dlatego, że wciąż mijają się z prawdą, która prowadzi do uwolnienia i poprawy jakości życia.
Narzędziem, które pozwala nam poznać prawdę o swoim problemie, o sobie i o Bogu jest Pismo Święte. To właśnie w niej odkrywamy prawdę dotyczącą naszego życia oraz Boga, który życie stworzył i ma najlepszy na nie przepis.
Cel ten realizujemy poprzez program 12 kroków w jego chrześcijańskiej formie. Zwracamy się do Boga nie jakkolwiek Go pojmujemy, ale jakkolwiek to pojmujemy Jezus jest Bogiem i tylko On ma moc prawdziwie uwolnić człowieka z jego nałogów
Jeśli więc Syn was wyswobodzi, prawdziwie wolnymi będziecie. (Jan 8:36)

2009-11-13T11:33:00.000-08:00

Koncepcja ta zakłada istnienie w człowieku równoprawnej sfery duchowej, której harmonijny rozwój stanowi o zdolności człowieka do satysfakcjonującego życia, do stawiania sobie i osiągania celów a także efektywnego przezwyciężania trudności i rozwiązywania konfliktów, a co najważniejsze, stanowi o kierunku dążeń człowieka i tym, jak jednostka postrzega sens swego istnienia. Wiele koncepcji filozoficznych definiuje sferę duchową jako obejmującą hierarchię wartości, poczucie sensu życia, ale to co jest charakterystyczne dla koncepcji chrześcijańskiej to założenie, że sfera duchowa jest tą sferą, która służy człowiekowi do kontaktowania się z Bogiem, innymi słowy otwiera go na działanie Absolutu lub Siły Wyższej.
Starożytni Rzymianie mawiali: "Quidquid agis prudenter agas et respice finem" czyli "Cokolwiek czynisz, czyń rozważnie i oczekuj końca" innymi słowy, cokolwiek robisz, zadaj sobie pytanie po co to robisz i co chcesz w ten sposób osiągnąć. Niewątpliwie jeśli chcemy pomagać uzależnionym, to pierwsze pytanie, jakie powinniśmy sobie zadać, brzmi: w czym tak naprawdę chcemy pomagać i do jakiego celu zmierzamy. Dobór metod pomagania będzie zależeć od odpowiedzi na pytanie, jak rozumiemy istotę problemu i jak rozumiemy koncepcję zdrowego, dobrego funkcjonowania człowieka. Każda koncepcja terapeutyczna musi odpowiedzieć sobie na powyższe pytania. W przeciwnym razie stanie się jedynie zbiorem technik.
Gerald G. May, psychiatra, badacz, terapeuta i wykładowca akademicki uniwersytetów stanowych Pensylwanii i Maryland, autor książki "Uzależnienie i łaska" będącej jedną z podstawowych, jeśli nie podstawową pozycją w dziedzinie chrześcijańskiego podejścia do uzależnień, pisze o tym, że każdy człowiek przynosi na świat tęsknotę za miłością, pragnienie bycia kochanymi i zbliżenia się do źródła miłości. Pragnienie to może być przeżywane jako tęsknota za pełnią, dopełnieniem, spełnieniem. To pragnienie jest źródłem szukania Boga, choć może być przeżywane właśnie jako pragnienie miłości, pełni. Nie ma tu znaczenia, czy ktoś jest religijny, czy nie. Tęsknota ta jest według G. May'a istotą ludzkiego ducha, źródłem najszlachetniejszych marzeń i najgłębszych nadziei.
Co człowiekowi jednak przeszkadza w zaspokojeniu tej tęsknoty ? Tęsknota za pełnią umyka raz po raz z oczu człowiekowi, tęsknota za miłością, rozumianą jako świadczenie i doznawanie dobra umyka uwadze człowieka, ponieważ człowiek zaabsorbowany jest czym innym a jego energia pochłaniana jest przez rzeczy, których tak naprawdę wcale nie chcemy, ale z różnych powodów uważamy za konieczne lub przyjemne.
Już święty Paweł pisał: "... mam bowiem zawsze dobrą wolę, ale wykonania tego, co dobre, brak, albowiem nie czynie dobrego, które chcę, tylko złe, którego nie chcę, to czynię" (List do Rzymian, rozdz. 7 wersety 18-19).
Jak pisze G. May nasze pragnienia zostają usidlone i dajemy się porywać przez rzeczy, których tak naprawdę nie chcemy. Teologowie powiedzą, że tym, co nas odwraca od miłości, jest zniewolenie duchowe lub grzech, ale w sensie psychologicznym można tu zobaczyć dwie siły: tłumienie i uzależnienie.
Tłumienie polega na usuwaniu z pola świadomości określonych pragnień lub przeżyć. Jednym z powodów, dla których tak może się dziać, jest obawa przed zranieniem. Wiadomo, że miłość oprócz radości może przynieść cierpienie, o czym wie każdy, kto był zakochany bez wzajemności lub porzucony. Człowiek, tłumiąc jakieś przeżycie, zaczyna zajmować się intensywnie czymś "bezpieczniejszym". Oczywiście samo tłumienie nie powoduje, że to, co tłumimy, przestaje istnieć. Stłumiony ból powraca, wspomnienia wypływają w najmniej spodziewanych chwilach. Tłumienie stanowi podstawę zaburzeń o charakterze nerwicowym.
Psychologowie sądzili przez kilkadziesiąt lat, że to tłumienie pragnień ma najbardziej niszczący, destrukcyjny charakter, w naszych czasach jednak większą wagę przywiązuje się do uzależnień. Jerzy Mellibruda w opracowaniu "Nałogowa osobowość naszych czasów" powstałym w połowie lat dziewięćdziesiątych podkreśla, iż: "Coraz więcej obserwacji i analiz wskazuje, że dominujących schorzeniem naszych czasów stają się uzależnienia, nazywane często w języku potocznym nałogami".
Uzależnienie, zdaniem G. May’a, jest siłą bardziej destrukcyjną niż tłumienie, ponieważ wiąże zaspokojenie naszych pragnień z niewłaściwym obiektem, związuje w ten sposób energię płynącą z naszych pragnień, kieruje ją w niewłaściwym kierunku, zmusza nas do robienia rzeczy, których naprawdę nie chcemy i poprzez to narusza naszą wolność. "W ten sposób obiekty przywiązania staja się ogniskami skupiającymi naszą uwagę - stają się obsesjami, zaczynają rządzić naszym życiem" (cyt. z "Uzależnienie i łaska" rozdz. 1). Uzależnienie powoduje utratę wolności, powodując jednocześnie szereg zachowań samowolnych. Językiem psychologicznym nazywamy to utratą kontroli.
Prezentowana przez G. Maya koncepcja uzależnienia zakłada, że procesy uzależnienia, a więc kierowania energii pragnień ku niewłaściwym obiektom są powszechne i nie dotyczą tylko uzależnienia od narkotyków czy alkoholu, ale szeregu różnych zastępczych sposobów zaspokajania podstawowego pragnienia miłości. W zasadzie podobne procesy, choć o różnym stopniu nasilenia i różnych społecznie skutkach, można rozpoznać u każdego. Uzależnienie od czekolady, pracy, pieniędzy, znaczenia, relacji z innymi, fantazji, marzeń, etc. Od strony duchowej można tu zacytować Biblię "Wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej".
Co z tego wynika - Czy istnieje jakiś skuteczny sposób poradzenia sobie z brakiem wolności - Tradycyjna psychoterapia była skuteczna w przypadku tłumienia, ponieważ pomagała wyprowadzić do pola świadomości tłumione pragnienia, nie skutkuje w przypadku uzależnienia, samo uświadomienie pragnień nie wystarczy. Uzależnienie powoduje kompletną bezsilność wobec obiektu uzależniającego, samo zrozumienie tego faktu nie wystarczy do uwolnienia, ale podstawą uwolnienia jest uznanie własnej bezsilności. Można tu wyraźnie dostrzec podobieństwo do koncepcji stanowiącej podstawę ruchu AA. Od strony duchowej można tu mówić o przeżyciu pokory, która pomaga człowiekowi uznać, ze potrzebuje pomocy. Charakterystyczne jest, że osoby uzależnione żywią najgłębsze przekonanie o własnej samowystarczalności i zazwyczaj mają bardzo głębokie problemy z proszeniem o pomoc i przyjmowaniem pomocy. Często pracuję na grupach nawrotowych nad przyjmowaniem pomocy i zauważyłam, że wiele osób uzależnionych upatruje w tym wręcz powód do dumy, że nie prosi o pomoc, podczas kiedy w oczywisty sposób nie radziły sobie same a jest też wielce prawdopodobne, że nie poradzą sobie z nawrotem, jeśli nie nauczą się prosić. Tego zresztą uczą się w trakcie terapii.
Podsumowując dotychczas zaprezentowane poglądy, można powiedzieć, że w sferze duchowej uzależnienie jest wypaczeniem czy uszkodzeniem hierarchii wartości. Z tego wynika cały szereg niewłaściwych wyborów, niewłaściwych, nieprzystosowawczych z punktu widzenia jednostki i społeczeństwa czynów. Wynika z tego rekomendacja do pracy nad uzależnieniem poprzez pracę nad zbudowaniem nowej, konstruktywnej i przystosowawczej hierarchii wartości. Hierarchia wartości, aby była spójna, musi odnosić się do określonej koncepcji ludzkiego istnienia i celu tego istnienia.
W filmie Andrzeja Wajdy "Panny z Wilka" jest pewna scena, w której główny bohater, grany przez Olbrychskiego, przechadzając się z jedną z tytułowych "Panien" słyszy od niej następujące wyznanie: "Wiesz, ja żyję niemoralnie". W odpowiedzi na pytanie, co to oznacza, pada: "Niemoralnie znaczy bez celu" . Są takie zdania w życiu, po usłyszeniu których ma się poczucie, że ich trafność jest wręcz porażająca. Powyżej przytoczony, króciutki dialog dla mnie osobiście jest jedną z takich fraz, które mimo niezwykłej prostoty nie tylko zawierają głęboki sens, ale mają moc wyjaśniania wielu zjawisk tego świata.
Poczucie sensu życia, chociaż jak sądzi Luc Ferry, współczesny filozof francuski średniego pokolenia, analizujący to zagadnienie, rzadko obecnie przykuwa uwagę tzw. zdrowych i normalnych ludzi, jest terenem spotkania etyki i psychologii - kiedy człowiek ostatecznie traci poczucie sensu życia pojawia się depresja a z nią myśli samobójcze. W błędnym kole uzależnienia często pojawia się uczucie pustki i bezsensu, pisze o tym również Jerzy Mellibruda w "Nałogowej osobowości naszych czasów".
W uzależnieniu stopniowo pojawia się brak sensu życia, człowiekiem przestaje rządzić spójna hierarchia wartości, zaciera się granica między dobrem a złem, dobre jest to, co doraźnie służy ucieczce od cierpienia, zaspokojeniu głodu narkotyków czy alkoholu.
Uzależnienie nie jest traktowane w chrześcijańskiej koncepcji, w tym przez G. Maya, jako grzech, ale jako choroba, mająca swój wymiar neurofizjologiczny, psychologiczny i społeczny.
Ostatecznie definicją uzależnienia jest według G. Maya każde kompulsywne, nawykowe zachowanie, ograniczające wolność ludzkich pragnień. Powoduje je przywiązanie "przykucie" pragnień do jakiegoś określonego obiektu. Charakteryzuje się:
- wzrostem tolerancji,
- objawami odstawiennymi w postaci od łagodnego napięcia i niepokoju do skrajnej paniki w sytuacji braku substancji połączonymi z objawami fizycznymi,
- samooszukiwaniem się (mechanizmy obronne, mechanizmy iluzji i zaprzeczeń), które często całe lata nie pozwalają stwierdzić swojego uzależnienia),
- utratą siły woli - objawiającą się zakończonymi niepowodzeniem próbami kontroli danego zachowania,
- zaburzeniami uwagi - polegająca na niemożności oderwania uwagi od obiektu uzależnienia, zaburzenie hierarchii wartości. Inaczej mówiąc, przykładem tego objawu byłaby koncentracja życia wokół picia.
Chrześcijańska koncepcja wychodzenia z uzależnienia zakłada, że człowiekowi potrzebne jest do uwolnienia otwarcie się na łaskę, czyli siłę, która działa poza nim samym. Dla chrześcijan jest to działanie Boga, jego bezwarunkowa akceptująca miłość. Wyrazem łaski jest chociażby sam fakt istnienia człowieka, obdarzenie go możnością doświadczania piękna świata i prawa uczestnictwa w tym, co dzieje się na świecie. Innymi słowy, człowiek jest dzieckiem Bożym i jako taki ma swoje miejsce w świecie, każdy ma prawo do życia i przebaczenia, niezależnie od tego, co by zrobił, pod warunkiem, że zgodzi się przyjąć to przebaczenie, tj. uzna, że go potrzebuje.
G. May w wyniku swoich badań uznał, że trwałe uwolnienie od uzależnienia uzyskali ludzie, którzy doznali głębokiej przemiany na płaszczyźnie duchowej, co oznaczało przemianę koncepcji świata, swojego miejsca w nim, zmianę hierarchii wartości i przyjęcie nowej, akceptującej i otwartej postawy, w znacznej mierze opartej na twórczej rezygnacji z egoistycznych dążeń. Przy czym nie wszyscy uwolnieni używali tu określeń czy kategorii odnoszących się wprost do Boga, niewątpliwie jednak odnoszących się do sfery duchowej.
Chrześcijańska koncepcja uzależnienia jest podstawą koncepcji terapii przyjętej przez organizację Teen Challenge.
Organizacja Teen Challenge powstała pod koniec lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia w Stanach Zjednoczonych. Stawia sobie za cel pomaganie osobom uzależnionym w pierwszym rzędzie przez rekonstrukcję ich systemu wartości oraz struktury celów i dążeń życiowych opartych o chrześcijański, biblijny system wartości. Zasady życia opisane w Biblii sprawdzały się przez kilka tysięcy lat na gruncie różnych kultur, opierają się bowiem na czytelnej i jasnej hierarchii wartości, znajomości psychiki ludzkiej i akceptującym, pełnym szacunku podejściu do człowieka. Biblia dostarcza człowiekowi klarownych odpowiedzi na pytanie o cel i sens ludzkiego życia, pomaga uporządkować jego relacje z sobą samym, innymi ludźmi i Bogiem.
W oparciu o system wartości duchowych człowiek może odbudować uszkodzone poczucie własnej wartości i godności, dokonać obrachunku moralnego i doznać uwolnienia od poczucia winy i budować system celów życiowych, które pomagają po terapii w zachowaniu abstynencji. System wartości biblijnych proponuje też czytelne podstawy stosunku do innych ludzi, w oparciu o które można odnaleźć swoje miejsce w społeczeństwie i przerwać izolację społeczną, stanowiącą poważny problem osób uzależnionych.
Z pewnej perspektywy można stwierdzić, że często osoby uzależnione potrafią sobie po terapii odpowiedzieć na pytanie "jak być trzeźwym" ale nie potrafią znaleźć odpowiedzi na pytanie "po co być trzeźwym". Uporządkowanie hierarchii wartości jest tu znaczącym elementem w dochodzeniu do odpowiedzi na to pytanie.
W Polsce działa jeden Ośrodek Terapii Uzależnień Teen Challenge, mający dwie filie - w Broczynie i w Łękini. Obie te filie zlokalizowane są w województwie pomorskim, w rejonie dawnego województwa słupskiego.
Praca terapeutyczna w Ośrodku odbywa się metodą społeczności terapeutycznej. Podstawowymi narzędziami zmiany jest uczenie się przez doświadczenie, uczestnictwo w życiu codziennym. W ośrodku przestrzega się regulaminu szczegółowo regulującego zasady współżycia społecznego oraz wyznaczającego system wzmocnień w przypadku odstępstwa od regulaminu. Ważne sprawy społeczności i poszczególnych jej członków regulowane są przez zebrania społeczności terapeutycznej, tzw. społeczności problemowe i kręgi, na których mieszkańcy Ośrodka dzielą się samopoczuciem i udzielają sobie informacji zwrotnych, a także rozstrzygają o przejściu na wyższe etapy terapii lub o zakończeniu terapii, a także udzielają kar regulaminowych.
Codziennie też ma miejsce medytacja poranna "cichy czas" oparta na analizie fragmentu Biblii.
Odbywają się też zajęcia z psychologiem, grupy psychoedukacyjne poświęcone zdobywaniu wiedzy o mechanizmach choroby i zapobieganiu nawrotom, a także treningi umiejętności (trening asertywności) i zajęcia poświęcone radzeniu sobie ze stresem.
Oddziaływania powyżej opisane uzupełniane są indywidualną terapią z wychowawcami - każdy członek społeczności ma swojego terapeutę - i psychoterapią z psychologiem.
Mieszkańcy pracują przy utrzymywaniu czystości ośrodka, gotowaniu, drobnych naprawach i remontach a także w stolarni przyośrodkowej.
Zajęcia sportowe pomagają w odzyskaniu kondycji fizycznej i nauczeniu się szukania innych dróg regulacji nastroju niż regulacja chemiczna. Praca jest traktowana jako ważne narzędzie zmiany człowieka, pomagające w nabyciu właściwych nawyków, zdobyciu wiedzy o sobie i uspołecznieniu się a także narzędzie ćwiczenia samokontroli, uczciwości, cierpliwości.
Również znaczącą funkcją przestrzeganego w ośrodku regulaminu jest wdrożenie się do samokontroli. Celem terapii jest przeżycie doświadczenia akceptacji i przebaczenia, zmiana lub uzdrowienie hierarchii wartości, nauczenie się czerpania wsparcia z kontaktu z Bogiem i ludźmi. Członkowie społeczności uczą się podporządkowywania partykularnych interesów interesowi ogółu i mają z czasem okazję zauważyć, że w ten sposób także i ich interes jest zaspokojony lepiej niż poprzednio. Uczą się samokontroli emocjonalnej i rozwijają wiele umiejętności społecznych i psychologicznych.

Terapia podzielona jest na etap wstępny i trzy etapy terapii zasadniczej, w trakcie których pacjenci realizują pewne wspólne dla wszystkich cele. Realizacja poszczególnych celów jest warunkiem przejścia na kolejne etapy. Wśród celów należy wymienić
I etap:
- integracja w społeczności,
- poznawanie i akceptowanie siebie, poznawanie własnych silnych i słabych stron,
- poznawanie własnych granic,
- poznawanie specyficznych struktur nałogu,
- eliminowanie zachowań charakterystycznych dla osobowości uzależnionej,
- uczenie się rozpoznawania swoich uczuć,
- budowanie poczucia własnej wartości,
- uczenie się rozpoznawania pozytywnych i negatywnych wpływów.
II etap:
- autentyczność i zgodność z samym sobą,
- nabywanie zdolności odcięcia się od innych osób i negatywnych wpływów, nauka chronienia siebie,
- nauka wczuwania się w problemy i uczucia innych osób,
- przepracowanie przeszłości, wyjaśnienie relacji z rodzicami, krewnymi, partnerem życiowym,
- uzdrowienie wewnętrznych zranień,
- radzenie sobie z napięciami i przezwyciężanie rozczarowań (zwiększenie odporności na frustrację),
- pozytywne współtworzenie życia grupowego (odkrywanie zdolności i talentów).
III etap
- przygotowanie do samodzielnego życia,
- intensywny trening zachowania w realnych warunkach,
- pogłębienie realistycznego myślenia i postępowania,
- nauka zapobiegania nawrotom,
- osiągniecie zdolności decydowania i ponoszenia następstw podjętych decyzji, podejmowanie odpowiedzialności,
- opracowanie nowej perspektywy życiowej w oparciu o realną ocenę swoich możliwości,
- integracja z grupą wsparcia i przygotowanie do zamieszkania w hostelu.
Po terapii zasadniczej, która trwa rok, następuje etap hostelowy. Teen Challenge ma trzy hostele zlokalizowane w trzech miastach Polski: Białogardzie, Świdwinie i Cieszynie, a także współpracuje z hostelem w Świdnicy należącym do organizacji ChSD (Chrześcijańskie Stowarzyszenie Dobroczynne). Absolwenci mają okazję podjąć pracę mieszkając w chronionych warunkach, gdzie mogą liczyć jeszcze na wsparcie i pomoc personelu hostelowego w sytuacji kryzysów życiowych czy nawrotu uzależnienia.
Absolwenci mają okazję spotykać się na dorocznych zjazdach, które są źródłem wsparcia i zachęty zarówno dla aktualnych pacjentów, jak i dla byłych uczestników społeczności.
Podsumowując chcę stwierdzić, że praca terapeutyczna w Teen Challenge dąży do przemiany hierarchii wartości, uporządkowaniu celów i dążeń życiowych a także do rozbrojenia psychologicznych mechanizmów uzależnienia, poznania i zaakceptowania siebie, nauczenia się zapobiegania nawrotom a także dostarczenia umiejętności korzystania ze wsparcia społecznego i nawiązywania prawidłowych, pogłębionych relacji interpersonalnych.

Bibliografia
1. Gerald G. May "Uzależnienie i łaska" (1988) "Media Rodzina" tłum. Ewa Woydyłło.
2. "Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu"(1998) Towarzystwo Biblijne w Polsce (tzw. Biblia Warszawska).
3. Jerzy Mellibruda "Nałogowa osobowość naszych czasów"(1994) art. Opublikowany w Remedium.
4. Sprawozdanie z działalności Stowarzyszenia Psychologów Chrześcijańskich.

artykuł pochodzi ze strony http://www.swiatproblemow.pl/2008_8_1.htm

GALERIA

2009-11-12T08:24:00.000-08:00

Dzień Nowej Szansy 21.03.2009

Dzień Nowej Szansy 17.10.2009

Wigilia Klubowa 2008

Pokaz slajdów Dzień Nowej

Szansy rok 2007-2008

Wigilia Klubowa 2009

Dzień Nowej Szansy 06.03.2010

Dni Trzeźwości w Wiśle 2009-2010

Dzień Nowej Szansy 23 październik 2010

Wigilia Klubowa dla bezdomnych 21 grudzień 2010

Dzień Nowej Szansy 29.01.2011.

Dzień Nowej Szansy 02.04.2011.

Wycieczka Klubu Nadzieja Mirów-Bobolice 21 maj 2011

Stowarzyszenie Nowa Nadzieja ewangelizacja w Ząbkowicach 23.07.2011

Dzień Nowej Szansy 12.11.2011.

Dom Łazarza Kraków

Wigilia Zborowo -Klubowa 2011

Dzień Nowej Szansy 06.marzec 2010

2009-11-11T07:42:00.000-08:00

Dzień Nowej Szansy 06.03.2010

2009-11-11T06:22:00.000-08:00

Mity na temat alkoholu

Ponieważ alkohol jest powszechnie dostępny i spożywany w wielu sytuacjach społecznych, często ulegamy złudzeniu, że wiemy o nim wszystko. Jednak obserwacje specjalistów wskazują, że tak nie jest. Istnieje wiele błędnych i szkodliwych przekonań na temat alkoholu, które określamy jako mity alkoholowe.

Dla przykładu podamy kilka z nich.

Mit: Piwo co prawda zawiera alkohol, ale w tak małych ilościach, że nie ryzykje się pijąc je, bo jest mniej szkodliwe.

Fakt: Szkody mogą pojawić się u osób, które piją tylko i wyłącznie piwo. Wypicie jednej szklanki 250 ml piwa o mocy 5% powoduje wprowadzenie do organizmu takiej samej ilości alkoholu, co wypicie małego kieliszka 30 ml wódki o mocy 40%.

Mit: Ktoś, kto pije dużo w weekendy, a w inne dni tygodnia pije małe ilości alkoholu lub wcale nie pije, nie ryzykuje uzależnieniem.

Fakt: Nawet jednorazowe upicie się jest szkodliwe dla organizmu. Problemy alkoholowe zazwyczaj narastają stopniowo i zaczynają się od regularnego nadużywania alkoholu w pewnych określonych, powtarzających się sytuacjach. U części osób pijących w weekendy można rozpoznać objawy uzależnienia.

Mit: Jeśli kierowca prześpi się trochę po piciu alkoholu, to po obudzeniu może spokojnie prowadzić samochód.

Fakt: Stężenie alkoholu we krwi i wydychanym powietrzu zależy od ilości spożytego alkoholu, ciężaru ciała osoby pijącej i czasu, jaki upłynął od spożycia alkoholu. Wątroba metabolizuje alkohol ze stałą prędkością ok. 8-10 g na godzinę u kobiety i 10-12 g na godzinę u mężczyzny. Sen nie wpływa na przyspieszenie tego procesu.

Mit: Jeśli wypiję kawę po spożyciu alkoholu, to szkodliwe działanie alkoholu zostanie usunięte.

Fakt: Picie kawy nie wpływa na poziom stężenia alkoholu we krwi i wydychanym powietrzu. Choć może wywoływać mylne, subiektywne wrażenie bycia trzeźwym.

Mit: Jeśli piję alkohol w bezpiecznym miejscu np. w gronie osób znajomych, to mi nic nie grozi i mi to nie zaszkodzi.

Fakt: Szkody mogą pojawić się bez względu na to gdzie pijesz alkohol. Szkody zdrowotne są związane z działaniem alkoholu na organizm i zależą przede wszystkim od ilości wypijanego alkoholu i częstotliwości picia. Inne zachowania podejmowane pod wpływem alkoholu takie jak: kłótnia, stosowanie przemocy, niechciane kontakty seksualne, również mogą być źródłem poważnych strat i mogą pojawić się niezależnie od miejsca, w którym spożywamy alkohol.

Mit: Alkohol relaksuje i jest dobrym środkiem na zdenerwowanie.

Fakt: Alkohol działa uśmierzająco i depresyjnie. Chwilowe odprężenie, jakiego doznają niektóre osoby po spożyciu alkoholu powoduje, że nie myśli się o problemach życiowych. Po wytrzeźwieniu wraca się do problemów z większą siłą. Wpływ alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy pociąga za sobą jeszcze większą „nerwowość".

Mit: Alkohol jest lekarstwem na sen.

Fakt: Zaśnięcie po spożyciu alkoholu jest wynikiem toksycznego działania alkoholu na mózg. Sen w tej sytuacji nie jest naturalny (fizjologiczny), a człowiek podczas takiego snu nie wypoczywa w sposób właściwy.

Mit: Jeśli ktoś codziennie chodzi do pracy, to znaczy, że nie jest uzależniony.

Fakt: Większość alkoholików regularnie i dużo pracuje, często są to dobrzy pracownicy, którzy starają się zrekompensować poczucie winy spowodowane nadużywaniem alkoholu dobrą i staranną pracą.

Mit: Alkoholicy to ludzie z marginesu społecznego.

Fakt: Tylko 3-5% wszystkich alkoholików to osoby zmarginalizowane. Przeważająca większość, czyli 95-97%, mieści się w przekroju całego społeczeństwa. Ludźmi uzależnionymi od alkoholu są przeważnie normalnie pracujący, posiadający rodziny, często szanowani obywatele.

Mit: Jeśli ktoś codziennie pije 3 - 4 piwa po pracy, nie ryzykuje uzależnieniem ani szkodami zdrowotnymi.

Fakt: Osoba pijąca alkohol regularnie nie musi wypijać bardzo dużych dawek, aby ryzykować uzależnieniem. Kobiety nie powinny przekraczać 20 g alkoholu (dwie standardowe porcje), a mężczyźni 40 g alkoholu dziennie (cztery standardowe porcje), nie więcej niż 5 razy w tygodniu. 3-4 piwa pite regularnie codziennie powodują ryzyko powstania szkód zdrowotnych, w tym uzależnienia.

Mit: Alkoholicy piją codziennie.

Fakt: Niektórzy alkoholicy nadużywają alkoholu codziennie. Bardziej typowym sposobem picia jest jednak picie przerywane dłuższymi lub krótszymi okresami całkowitej abstynencji.

Mit: Niektórzy rodzą się alkoholikami.

Fakt: Takie stwierdzenie nie jest prawdziwe, bo przemawiałoby za tym, że alkoholizm powstaje wyłącznie na drodze dziedziczenia. Dzieci alkoholików byłyby wówczas skazane na alkoholizm, a tak przecież nie jest. W myśl dzisiejszych poglądów - na powstawanie alkoholizmu czyli uzależnienia od alkoholu składają się nie tylko czynniki biologiczne, ale także czynniki psychologiczne i społeczne.

Mit: Picie alkoholu jest sprawą prywatną i nie należy się w nią wtrącać.

Fakt: Jeśli jesteś zaniepokojony piciem bliskiej Ci osoby - przyjaciela, kolegi z pracy czy brata, masz prawo z nią o tym porozmawiać. Nie narusza to jej prawa do prywatności, a jedynie jest wyrazem Twojej troski o jej zdrowie.

© 2009 PARPA - Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

2009-11-10T23:57:00.000-08:00

Jak przezwyciężyć pożądliwość ciała?

1. – Czy można przezwyciężyć poprzez przebywanie w społeczności wierzących?

Jest to dla nas bardzo ważne, aby uczęszczać na wspólne zgromadzenia, mówi o tym Hebr. 10:24-25. Ma to istotny wpływ na nasze osobiste życie:

POBUDZA nas do czynienia dobrych uczynków

Pozwala nam uczestniczyć w życiu kościoła

Lecz czy wystarczy, aby przezwyciężyć pożądliwości ciała? W dużym stopniu jest to pomocne i mobilizujące nas samych, lecz czy ostatecznie pozwoli skutecznie przezwyciężyć pokusy i pożądliwości?

2. – Czy można poprzez modlitwę?

Pan Jezus powiedział : „ ... Dlaczego śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie popadli w pokuszenie” Łuk. 22:46.

Tak więc modlitwa odgrywa ważną rolę w przezwyciężeniu pożądliwości. Ciało jest mdłe i słabe, a modlitwa jest naszym duchowym orężem,. Bez modlitwy tracimy poczucie duchowej rzeczywistości i społeczności z Bogiem.

Lecz czy do przezwyciężenia pożądliwości ciała modlitwa wystarczy? Doświadczenie wielu z nas pokazuje, że nie do końca.

3. – Czy można poprzez umartwianie ciała?

Są różne sposoby umartwiania ciała. Odosobnienie, samo okaleczanie, medytacja. Jedynym do zaakceptowania przez nas chrześcijan sposobem ujarzmienia ciała jest odcięcie się od tego co jest złe. Lecz jak to zrobić? Oto jest pytanie.

4. – Czy można poprzez angażowanie się w działalność chrześcijańską?

Jest to pewien sposób na odwrócenie się od złych uczynków i czynienie dobrych. Ma to dla nas bardzo duże znaczenie, gdyż jak pisze w Rzym. 6:16 „ Czyż nie wiecie, że jeśli się oddajecie jako słudzy w posłuszeństwo, stajecie się sługami tego, komu jesteście posłuszni, czy to grzechu ku śmierci, czy też posłuszeństwa ku sprawiedliwości.

Tak więc społeczność, modlitwa, umartwianie, służba są to istotne elementy życia i chodzenia z Bogiem. Mają one za zadanie doprowadzić nas do pewnego celu wyznaczonego nam przez Boga.

Tym celem jest ukształtowanie naszego charakteru. Jest to jedyny sposób na ostateczne przezwyciężenie pokus i pożądliwości ciała. Człowiek z tak ukształtowanym charakterem decyduje całkowicie o swojej przynależności do Chrystusa Jezusa i krzyżuje swoje ciało wraz z namiętnościami i żądzami. (Gal. 5:24)

Dzieje się to JEDYNIE na skutek DECYZJI owego człowieka, gdyż czytamy że: Gal.5:24„...A ci... (sami) ukrzyżowali ciało swoje...”

Nie jest to wynikiem szybkiej transformacji. Paweł pisze w 1 Kor.9:27 „ ... (Ja) umartwiam i ujarzmiam ciało moje...”

Nikt z nas nie jest zwolniony od codziennego zmagania się ze swoim ciałem i jego pożądliwościami. Kto jednak wytrwa otrzyma od Pana WIENIEC ŻYWOTA Jak.1:12. Kto wytrzyma próby i odniesie zwycięstwo nad samym sobą stanie się mężem stałym, poświęconym dla Boga. Jego charakter zostanie wytrawiony, przetopiony w ogniu.

Nie możemy oszukiwać samych siebie, jeśli grzeszymy ponosimy za to odpowiedzialność. Jeśli jednak obieramy właściwe postępowanie sami mamy z tego korzyść, a również ludzie wokół nas.
Można czuć wstręt do grzechu, a mimo to nadal go popełniać. Dlaczego? Bo zło zamieszkało w ciele, a zło - grzech sprzeciwia się Bogu. Dlatego potrzebuję Ducha Świętego, mocy zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa. Jeśli On zamieszka we mnie na dobre, zniweczy grzech w moim ciele. Dlatego potrzeba czasu, aby jego charakter ukształtował się we mnie.

--

Wigilia Klubowa 2009

2009-11-06T12:12:00.000-08:00

Wigilia Klubowa 2009

2009-11-06T10:34:00.000-08:00

Szydercze spojrzenia ludzi

Szydercze spojrzenia ludzi
I słowa co ranią jak sztylet
Nie chciałam z amoku się więcej obudzić
Do piekła kupiłam już bilet

W zamkniętym kręgu beznadziejności
Upokorzenia nienawiści i strachu
Tkwiłam jako więzień swoich słabości
Jak kotka przyklejona do rozgrzanego dachu

Przerażenie, rozpacz i znikąd pomocy
Wtapiam się w ciemną otchłań
W burzliwych myślach pijanej nocy
Nie mogłam zobaczyć gdzie cicha przystań

Lecz Chrystus Pan któregoś dnia
Sam przyszedł i podał mi rękę
Gdy życie me sięgnęło już dna
Na siebie wziął całą udrękę

I szepnął cicho do serca mego
Choć za mną i przestań się bać
Wskażę ci drogę do życia wiecznego
Wystarczy mi tylko zaufać

Chwyciłam się mocno tej obietnicy
I kroczę śmiało za moim Bogiem
Codziennie czerpię siłę z Jego krynicy
Z Jezusem upaść nie mogę

Strach samotność i pustka

Strach samotność i pustka
Nie wiem co zrobić mam z sobą
Ta myśl że pomoże mi wódka
Wydaje się być dobrą metodą

Trzymam kieliszek już w ręce
Nie wiem czy wypić czy wylać
Tak mocno bije me serce
Podnoszę do ust i…wychylam

To miało poprawić mój nastrój
A stało się wręcz coś innego
Zburzył się całkiem mój spokój
I znowu szukam winnego

To mąż mnie kocha za mało
Teściowa mnie nie rozumie
To mleko znów wykipiało
Odpędzić tych myśli nie umiem

Nalewam następny kieliszek
I tak już wszystko przepadło
Wtapiam się w złowrogą ciszę
I patrzę z niechęcią w zwierciadło

Widzę w nim twarz kobiety
Zgorzkniałej przegranej i złej
Alkohol zwyciężył niestety
W walce tak niepotrzebnej .

Spętani więzami nałogu

Spętani więzami nałogu
W tym błędnym kole wciąż tkwimy
Zamiast zwrócić swe oczy ku Bogu
Z ciemności wyjść się boimy

Co trzyma nas w niemocy
Dlaczego to takie trudne
Powiedzieć Jezu najdroższy
Oczyść sumienie me brudne

Jezus nas kocha prawdziwie
I czeka z sercem otwartym
Chce dać nam życie godziwe
Uczynić człowiekiem coś wartym

Przychodzę pod krzyż Golgoty
I wołam daruj mi winy mój Panie
Rozwiąż moje kłopoty
Nie gniewaj się więcej na mnie

Łza pokuty spod powieki spływa
Serce w piersi tak mocno kołacze
Krew Baranka me grzechy obmywa
Od dzisiaj żyć będę inaczej

Pewnej nocy do serca mego
Pewnej nocy do serca mego
Sam Chrystus Pan zapukał
Zobaczył bezradność dziecka swego
Które rozpaczliwie pomocy szuka

Wyrwał mą duszę z otchłani
Postawił na twardej skale
By świat już więcej mnie nie ranił
Bym na Jezusie oparła się trwale

Przywrócił mi godność człowieka
Uczynił swoim dziedzicem
Lecz Bóg na decyzję moją czekał
Czy świat wybiorę czy jego słów się uchwycę

I poszłam śmiało za moim Panem
Który jest drogą prawdą i życiem
Nie zawsze to ścieżki różami usłane
Jednak Bóg często błogosławi mi obficie

Me łzy w radość przemienił
Występki haniebne w dobro obrócił
Obdarzył miłością nie z tej ziemi
I pozwolił do domu Ojca wrócić

Dziś pewność mam że jestem Jego
Że Chrystus to wszystko co mam
Chcę powiedzieć jeszcze coś ważnego
- Jezu tak bardzo Cię kocham.

Nic nie jest w stanie oddzielić mnie

Nic nie jest w stanie oddzielić mnie
Od prawdziwej miłości Jezusa
Choć diabeł zastawia sidła swe
I na każdym kroku czeka pokusa

Wprowadza w moje życie podstępnie
Zamęt chaos, gniew trwogę
Wiem że Pan od złego wyrwie mnie
I wskaże właściwą drogę

Jezus jest zawsze przy mnie
Cieszy się gdy jestem wesoła
I płacze ze mną gdy jest mi źle
Pójdź do mnie córko ma woła

Składam więc na jego ramiona
Wszelaki ciężar trosk i problemów
Z kajdanów grzechu jestem uwolniona
Zawdzięczam to Zbawcy mojemu

Nie trzeba mi nic więcej
Miłość Pana do życia wystarczy
Z każdym dniem kocham Go coraz goręcej
Jezus za mnie z szatanem walczy

Bo jeśli kto miłuje Boga
Do tego przyznaje się Bóg
Posyła swego anioła
Byś o kamień nie zranił swych nóg.

Nic nie jest tak ważne drogie

Nic nie jest tak ważne drogieJak miłość bliskiego człowieka
Straciłam szczęście błogie
Gdy z domu zaczęłam uciekać

Znosiłam głód, poniżenie
Za jeden kieliszek wódki
Zbyt duże jest cierpienie
Za jeden łyk malutki

Ta łatwo jest wszystko zniszczyć
Tak trudno jest potem naprawić
Rozumie się wtedy dopiero
Gdy nie ma już za co się bawić

Gdy nie ma kto ręki ci podać
I grzęźniesz coraz więcej
Zegarek ostatni chcesz sprzedać
Który masz jeszcze na ręce

Myślisz wtedy o domu
O całej swojej rodzinie
Czy jeszcze dopuszczą do progu
Czy gdzieś w rynsztoku się zginie

Przychodzisz wtedy do mamy
Jeśli ją jeszcze posiadasz
Zgłodniały, obdarty spłakany
I pytasz czy chcesz ze mną gadać

A ona jedna jedyna
Obetrze z oczu twych łzy
Przytuli córkę czy syna
I powie -jak dobrze – to TY

Największą historią miłosną wszech czasów

Największą historią miłosną wszech czasów
Jest miłość Boga do grzesznych ludzi
Każdy na śmierć zasłużył w dwójnasób
Lecz Pan do życia wiecznego pragnie nas wzbudzić

Chcąc zbawić swój lud, posłał na świat Jezusa
Jedno rodzonego, najukochańszego syna
Który na krzyżu w mękach umrzeć musiał
By odkupiona została moja i twoja wina

Czyż może być większa miłość od tej
Jak gdy kto życie za przyjaciół kładzie
Zatrzymaj się spójrz na krzyż w niedoli swej
Chrystus umierał byś nie uległ zagładzie

Z łaski, za darmo, przez wiarę nie z nas
Boży to dar dla człowieka
Wciąż jeszcze trwa odkupienia czas
Bóg Ojciec na dzieci swe czeka

Nie mogę nic zrobić dla ciebie Panie
By zadość uczynić za me przewinienie
Życie oddaję pod Twoje władanie
I z głębokości serca me dziękczynienie.

Ktoś puka do mego serca

Ktoś puka do mego serca
Cicho z miłością i delikatnie
To Jezus mój dobroczyńca
Składa wizytę mi właśnie

Swoją obecność objawia
W szepcie poranka letniego
Na nowe życie namawia
I prosi by przyjść do Niego

Żadnych pytań nie stawia
Chce kochać mnie boską miłością
Z łaski za darmo zbawia
I życie wypełnia radością

Otwieram szeroko mą duszę
I wpuścić Go jestem gotowa
Z Nim bać się już więcej nie muszę
O to czy będę zdrowa

Chcę kroczyć za moim Panem
Ścieżką trzeźwości i wiary
Żyć w zgodzie z Jezusa planem
Wypełniać jego zamiary Gdy wilk się czai u drzwi

Gdy wilk się czai u drzwi
I w okna policjant zagląda
Gdy na gołej podłodze już śpisz
I na puste butelki spoglądasz

Widzisz otchłań czarniejszą niż smoła
Znikąd rady iż znikąd pomocy
I z dna piekła sam diabeł cię woła
Trzymając w pętach alkoholowej mocy

Szubienica zaciska twą szyję
Myślisz w bólu że wyjścia nie ma
Nie wiesz po co na świecie tym żyjesz
Jak rozwiązać ten trudny dylemat

Przyjdź pod krzyż do Jezusa
Złóż wszystko na Jego ramiona
Odejdzie na pewno do wódki pokusa
Nasz Bóg nawet śmierć pokonał

On może pomóc ci w każdej potrzebie
Zbolałą duszę wyleczy z ran
Stoi przed tobą i czeka na ciebie
Wspaniały cierpliwy najdroższy nasz Pan

Drogą Via Dolorosa idzie mój Pan

Drogą Via Dolorosa idzie mój PanUbity upokorzony, w koronie cierniowej na głowie
Wypełnia doskonały Boży plan
By nie musiał ginąć grzeszny człowiek

Lud pluje i krzyczy: precz, ukrzyżuj, ukrzyżuj!
I ja w tym tłumie też stałam
Jezus spojrzał na mnie gdy byłam w pobliżu
Jego miłość me serce złamała

Wybacz jej Ojcze, bo nie wie co czyni
Tak Zbawca mój za mną się wstawiał
Zapłacił za mnie nie pieniędzmi znikomymi
Lecz życie swe czyste na śmierć wystawił

Krew przelana na krzyżu zniszczyła szatana
Do dzisiaj ma jeszcze moc zgładzać grzechy
Miłość i łaska Boża, to potęga niepokonana
Każdy pokutujący może doznać pociechy

Chrystus wykonał ofiarę znakomitą
Umarł, a trzeciego dnia z martwych powstał
Pokonał śmierć i piekła otchłań nieprzebytą
Bym ja i ty zbawiony dziś został.

Do serca mego pukałeś Panie

Do serca mego pukałeś Panie
Lecz ja nie chciałam Cię słuchać
I chociaż różne znaki mi dawałeś
Byłam tak długo głucha

Moja dusza zwichnięta i chora
Była już na dnie czeluści
Potrzebowała dobrego doktora
Który wyrwie ją z mrocznej przepaści

Przyszłam do Ciebie Boże w cierpieniu
I stała się rzecz niesłychana
Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu
Modlitwa ma została wysłuchana

Miłość Twa bezgraniczna
Dała mi spokój i ukojenie
Była już przecież chwila krytyczna
A Ty przyniosłeś wybawienie

Odnalazłeś swoją zbłąkaną owieczkę
Między butelkami taniego wina
Skierowałeś me kroki na ścieżkę
Na której jest dobra nowina

Bądź Panie w każdej godzinie
Przy mnie zawsze i wszędzie
Kto nosi Cię w sercu nie zginie
Rozpaczy i łez już nie będzie .

Dlaczego to ja mam przebaczyć

Dlaczego to ja mam przebaczyć
Gdy ktoś zadał sercu memu ból
Gdy dusza ma tonie w rozpaczy
Jakby na świeżą ranę posypał ktoś sól

Rozdarte myśli, duma zraniona
Dlaczego to właśnie spotyka mnie
O czym mój Pan pragnie przekonać
Czego mój Mistrz nauczyć mnie chce

Chce bym była podobna do Niego
Wypróbowana przez trudności i cierpienie
Pan Jezus jest blisko każdego
Kto w pokorze i z drżeniem sprawuje zbawienie

Nawet wtedy gdy wkoło pustynia
I z problemu wyjścia nie widzę
Spoglądam na krzyż na Bożego Syna
Widząc jego miłość prawdziwie się wstydzę

Za moją pychę przepraszam Cię Panie
Darowałeś mi przecież występki szalone
Wypełniam więc z radością Twoje polecenie
„Odpuszczajcie a będzie wam odpuszczone”

Brama do Boskiego ogrodu

Brama do Boskiego ogrodu
Była przede mną zamknięta
Umierałam pomału z duchowego głodu
Myśląc że Bóg o mnie nie pamięta

Lecz Chrystus Pan sam przyszedł do mnie
I wręczył mi klucze do raju
Nie chce przecież zapomnieć
O tych co do Niego wołają

W skrajnej rozpaczy i przygnębieniu
Wołam: czy jest ktoś kto kocha mnie?
Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu
Jezus do serca przytulił mnie

Wyciągnął swoją owieczkę zbłąkaną
Z zawiłych ostępów grzechu i zła
Ofiarował krew na krzyżu przelaną
Bym także zbawienia dostąpić mogła

Co dzień doświadczam Bożej radości
Przychodzi w podmuchach poranka letniego
Odczuwam zapach prawdziwej miłości
I wtapiam się w ramiona Jezusa żywego

Chcę służyć Mu ze wszystkich sił
Z pokorą, wiarą, miłością i nadzieją
Pragnę by Jezus już zawsze przy mnie był
Z Nim drogi me się nie zachwieją.

Albowiem Bóg tak umiłował świat…

Albowiem Bóg tak umiłował świat…
Często cytuję te słowa
Choć dwa tysiące minęło już lat
Na de mną się też ulitował

Jak ciężko było Ci Chryste
Dźwigać za mnie ten krzyż
Wziąłeś na Siebie me winy wszystkie
Czym mogę odwdzięczyć się dziś

Zhańbiony wzgardzony wyzuty ze czci
W pokorze znosiłeś dręczenie
Ile musiało być w Tobie miłości
Skoro znosiłeś takie cierpienie

Umarłeś za grzechy ludzkości
By z martwych powstać do życia
Nikt nie miał dla Ciebie litości
Dali Ci nawet ocet do picia

Wykonało się – wyrzekłeś ostatnie słowa
Zbawienie spłynęło na ziemię
Na zakrwawione ramiona opadła głowa
Oddałeś Bogu swe tchnienie

Przychodzę dziś na Golgotę
Z nadzieją miłością i wiarą
By wstawiać się za ludźmi
Którzy Cię jeszcze nie znają

Co czujesz?

Co czujesz gdy rano się budzisz?
Gdy nagle wytrzeźwieć przyszło,

Zamiast w domu,w rynsztoku się widzisz,

Szczęście nagle gdzieś prysło.

Ciałem targają dreszcze

Dusza wyje z rozpaczy

Chociaż jeden łyk piwa jeszcze,

Łudzisz się że,kaca wyleczysz

A miało być tak pięknie,

A miało być tak miło

Serce z bólu o mało nie pęknie,

Co z życiem się twym porobiło

Zapomnieć,nie myśleć,uciekać,

Lecz,dokąd,od kogo i gdzie?

Ktoś szepce do ucha:nie zwlekaj

Weź pętlę i kończ męki swe

Jest jedna osoba na świecie,

Która może stan twój zmienić

To Jezus nasz zbawiciel

Chce dolę twoją odmienić

Powierz mu całe życie

Ze wszystkimi winami swymi

A On weźmie je w ręce swoje

I wszystko nowym uczyni.

2009-11-06T09:14:00.000-08:00

Osiem Zasad opartych na błogosławieństwach Jezusa Chrystusa z kazania na górze .

1.Wiem , że nie jestem Bogiem. Przyznaję że nie jestem wystarczająco silny , aby kontrolować moje skłonności do złego. Przyznaję też , że moje życie wymknęło mi się spod kontroli .

Szczęśliwi są ci , którzy wiedzą że są ubodzy w duchu. (Mt.5,3)

2.Wierzę , że Bóg istnieje , że jestem dla Niego i że On ma moc, aby pomóc w odnowieniu mojego życia.

Szczęśliwi są ci, którzy się smucą , ponieważ oni będą pocieszeni. (Mt5.4)

3.Świadomie oddaję całe moje życie i wszystkie moje decyzje pod opiekę i kontrolę Jezusa Chrystusa.

Szczęśliwi są pokorni.(Mt.5,5)

4.Otwarcie sprawdzam siebie i przyznaję się do błędów przed samym sobą , przed Bogiem i przed kimś , komu ufam.

Szczęśliwi są ci , których serce jest czyste.(Mt.5,8)

5.Dobrowolnie poddaję się każdej zmianie , którą Bóg chce uczynić w moim życiu, i pokornie proszę , aby skorygował wszystkie niedoskonałości mojego charakteru .

Szczęśliwi są ci , którzy ponad wszystko pragną tego , co podoba się Bogu.(Mt.5,6)

6.Dokonam oceny wszystkich moich relacji z innymi .Przebaczę tym , którzy mnie zranili , i wynagrodzę tym , których sam zraniłem , pod warunkiem , że nie przyniesie to nikomu szkody.

Szczęśliwi są ci , którzy są miłosierni.(Mt.5,7)

Szczęśliwi są ci , którzy czynią pokój.(Mt.5,9)

7.Każdego dnia zarezerwuję sobie czas z Bogiem , aby sprawdzić siebie , czytać Biblię i modlić się o poznanie Boga i jego woli dla mojego życia oraz aby nabyć mocy do naśladowania Go i wykonywania jego woli.

8.Oddaje siebie Bogu do dyspozycji , aby mógł mnie używać w niesieniu innym dobrej nowiny zarówno poprzez przykład mojego życia , jak i poprzez to co mówię.

Szczęśliwi są ci , którzy cierpią prześladowania ze względu na wykonywanie Bożej woli.(Mt.5,10)

Autor: pastor Rick Warren
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

DWANAŚCIE KROKÓW I ICH BIBLIJNE ODNIEŚIENIA

1.Przyznaliśmy, że byliśmy bezsilni wobec naszych uzależnień i nawyków,że nasze życie było poza naszą kontrolą.

Wiem tedy, że nie mieszka we mnie, to jest w ciele moim, dobro; mam bowiem zawsze dobrą wolę, ale wykonania tego, co dobre, brak;(Rz7,18)

2.Wierzymy że moc większa od naszej(moc Jezusa Chrystusa) może przywrócić nam trzeźwość i równowagę umysłu.

Albowiem Bóg to według upodobania sprawia w was i chcenie i wykonanie.(Flp2,13)

3.Decydujemy,aby oddać nasze życie i wolę pod Bożą opiekę.

Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza.(Rz12,1)

4.Dokonaliśmy odważnej i wnikliwej moralnej inwentaryzacji samych siebie.

Doświadczajmy i badajmy nasze drogi i nawróćmy się do Pana! (Tr3,40)

5.Przyznajemy się przed Bogiem, samymi sobą i innymi ludźmi do naszych błędów.

Wyznawajcie tedy grzechy jedni drugim i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego. (Jk5,16)

6.Jesteśmy całkowicie gotowi, aby Bóg usunął wszystkie niedoskonałości naszego charakteru.

Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was. (Jk4,10)

7.Z pokorą prosimy Boga o to, aby usunął wszystkie nasze ograniczenia.

Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.(1J 1,9)

8.Sporządziliśmy listę wszystkich ludzi, których zraniliśmy i jesteśmy gotowi, aby im wynagrodzić poniesione straty.

A jak chcecie, aby ludzie wam czynili, czyńcie im tak samo i wy.(Łk6,31)

9.Podjęliśmy się wynagrodzenia krzywd tym, których zraniliśmy, z wyjątkiem sytuacji, w których uczynienie tego byłoby raniące dla nich lub ich bliskich.

Jeślibyś więc składał dar swój na ołtarzu i tam wspomniałbyś, iż brat twój ma coś przeciwko tobie, zostaw tam dar swój na ołtarzu, odejdź i najpierw pojednaj się z bratem swoim, a potem przyszedłszy, złóż dar swój. (Mt5,23-24)

10.Prowadzimy ciągłą osobistą inwentaryzację i kiedy popełnimy błąd jesteśmy gotowi natychmiast przyznać się do niego.

A tak, kto mniema, że stoi, niech baczy, aby nie upadł. (1Kor10,12)

11.Poprzez modlitwę i rozmyślanie nad Bożym Słowem rozwijamy nasz świadomy kontakt z Bogiem, modląc się o poznanie jego woli dla nas i o moc, by ją wykonać.

Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; (Kol3,16)

12.Zdobywając duchowe doświadczenie, poprzez wykonywanie powyższych Kroków, będziemy nieść to przesłanie innym i stosować w praktyce te Zasady we wszystkich dziedzinach naszego życia.

Bracia, a gdyby komu przydarzył się jaki upadek, wy, którzy pozostajecie pod działaniem Ducha, w duchu łagodności sprowadźcie takiego na właściwą drogę. Bacz jednak, abyś i ty nie uległ pokusie. (Gal6,1)